"Αιμοδοσία: ένα δώρο ζωής"

«Αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ, πώς θες να γίνουν τα σκοτάδια φως;», λέει ο Ναζίμ Χικμέτ σ’ ένα ποίημα του. Και είναι αλήθεια, ο στίχος αυτός, μια πανανθρώπινη έκκληση και μια ερώτηση πάντα διαχρονική που συνοψίζει την ανάγκη μας για βοήθεια είτε αυτό σημαίνει πως δεχόμαστε είτε πως προσφέρουμε.
Η μεγαλύτερη χαρά κατά το Γιάννη Ρίτσο είναι να προσφέρεις παρά να παίρνεις. Την άποψη αυτή υποστήριξαν κατά καιρούς μεγάλα μυαλά της ανθρωπότητας και κυρίως ψυχολόγοι. Πρόκειται για την ικανοποίηση της προσφοράς που αντικατοπτρίζεται σε διάφορες εθελοντικές ομάδες ανά τον κόσμο και κυρίως στις φοιτητικές ομάδες εθελοντικής αιμοδοσίας.
Στη χώρα μας η φοιτητική εθελοντική αιμοδοσία δίνει δυναμικό παρόν σε περιοχές όπως τα Γιάννενα (ΦΟΕΑ Πανεπιστημίου Ιωαννίνων), η Αθήνα («Αιμοπετάλιο»), το Ηράκλειο (ΟΦΕΑΚ) και το Ρέθυμνο («Φυλή εξ’ αίματος»). Η συμμετοχή είναι μεγάλη. Νέα παιδιά από διάφορες σχολές της κάθε πόλης δίνουν το χρόνο και το μεράκι τους για να προωθήσουν την εθελοντική αιμοδοσία.
Παλιότερα οι φοιτητικές ομάδες εθελοντικής αιμοδοσίας απαρτίζονταν κυρίως από φοιτητές Ιατρικής ή Νοσηλευτικής. Σήμερα δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Μπορεί ο οποιοσδήποτε να γίνει μέλος αρκεί να προσφέρει. Κι εδώ μια διευκρίνιση είναι απαραίτητη: δε χρειάζεται να δίνεις αίμα για να γίνεις μέλος μιας φοιτητικής ομάδας εθελοντικής αιμοδοσίας. Όπως μας ενημέρωσαν τα μέλη της Φοιτητικής Ομάδας Εθελοντικής Αιμοδοσίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (ΦΟΕΑ), υπάρχουν άτομα που θέλουν να βοηθήσουν, αλλά δε μπορούν να γίνουν εθελοντές αιμοδότες. Ωστόσο, τα άτομα αυτά μπορούν να γραφτούν στην ομάδα και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους με άλλον τρόπο. «Ακόμα και μιλώντας στους φίλους σου για το σκοπό της εθελοντικής αιμοδοσίας, προωθείς το όραμα της ΦΟΕΑ», δηλώνει η πρόεδρος της ομάδας στα Ιωάννινα.
Στα Ιωάννινα, η ΦΟΕΑ εμφανίζεται ιδιαίτερα δραστήρια, με πολλές βραβεύσεις στο ενεργητικό της και μετρά 30 χρόνια ζωής. Με τη βοήθεια του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων διοργάνωσε φέτος διημερίδα με θέμα τη Δωρεά του Μυελού των Οστών. Το αποτέλεσμα ήταν άκρως ικανοποιητικό, αλλά και συγκινητικό, αφού περιελάμβανε και μαρτυρία-εμπειρία λήψης και δωρεάς μυελού των οστών. Τι πιο όμορφο από το να χαρίζεις ζωή στον συνάνθρωπο; Στη διημερίδα παραβρέθηκαν και άλλες φοιτητικές ομάδες εθελοντικής αιμοδοσίας, όπως η αντίστοιχη ομάδα της Αθήνας, «Αιμοπετάλιο». Με σκοπό τη συνεργασία και τη γνωστοποίηση της δράσης τους, οι διάφορες ομάδες ανά την Ελλάδα συναντιούνται και επικοινωνούν τακτικά για να ανταλλάξουν ιδέες .
«Οι άνθρωποι είναι ακόμα διστακτικοί όσον αφορά την εθελοντική αιμοδοσία. Αν κάθε υγιής κάτοικος της Ελλάδας αιμοδοτούσε έστω και μια φορά το χρόνο, θα είχαμε επάρκεια σε αίμα στη χώρα μας», δηλώνουν τα μέλη της ΦΟΕΑ, αναφερόμενα στην ίσως άγνωστη ετήσια εισαγωγή αίματος από την Ελβετία. Οι Ελβετοί εμφανίζονται αρκετά συνειδητοποιημένοι ως προς το θέμα. Οι ίδιοι διαθέτουν επάρκεια σε φιάλες αίματος σε τέτοιο βαθμό, ώστε να εξάγουν και στη χώρα μας. Αν λοιπόν η επάρκεια αίματος εκφράζει τον πολιτισμό κάθε χώρας, η Ελβετία μας έχει ξεπεράσει προ πολλού.
Μα γιατί ο κόσμος δεν αιμοδοτεί; Η απάντηση είναι μία: προκατάληψη. Κυκλοφορούν διάφοροι μύθοι που αποτρέπουν τους πιθανούς εθελοντές αιμοδότες. Ο βασικότερος έχει να κάνει με την ασφάλεια του δότη και καταρρίπτεται πανηγυρικά. Ο δότης δεν κινδυνεύει. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι μιας χρήσης και αποστειρωμένα. Ανοίγονται μπροστά στα μάτια των αιμοδοτών και πετιούνται αμέσως μετά τη χρήση. Αυτός που ίσως κινδυνεύει είναι ο λήπτης γι’ αυτό και πρέπει οι δότες να μην αποκρύπτουν στοιχεία από το γιατρό . Πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι. Κρατάμε στα χέρια μας μια ανθρώπινη ζωή.

Πολλοί επίσης είναι αυτοί που πιστεύουν ότι θα πονέσουν ή πως το αίμα που δίνεται είναι πολύ σε ποσότητα και δε μπορεί να αναπληρωθεί. Πρώτα απ’ όλα, το τσίμπημα της βελόνας διαρκεί μόνο μια στιγμή, όπως συμβαίνει και σε οποιαδήποτε άλλη εξέταση αίματος. Δεύτερον, το αίμα που δίνεται δεν ξεπερνά το 1/10 του συνολικού όγκου του αίματος του οργανισμού μας και ο όγκος των υγρών που χάνεται αναπληρώνεται σε δέκα λεπτά. Επιπλέον, η όλη διαδικασία δεν κρατά πάνω από δέκα λεπτά και το άτομο δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα, όπως ζάλη ή αδυναμία, εάν ακολουθήσει τις οδηγίες του γιατρού.
Πολλοί το αμελούν και άλλοι σνομπάρουν τη διαδικασία. Ποτέ όμως δεν ξέρουμε τι θα μας τύχει. Και μπορεί εμείς να είμαστε τυχεροί, αλλά η ατυχία μπορεί να χτυπήσει κάποια στιγμή την πόρτα δικών μας προσώπων. Συν τοις άλλοις, βοηθάμε ανθρώπους που πάσχουν από αιματολογικές ή νεοπλασματικές ασθένειες (μεσογειακή αναιμία, λευχαιμίες κ.ά.) και υποβάλλονται συχνά σε μεταγγίσεις. Οι ανάγκες της χώρας μας ξεπερνούν τις 600.000 φιάλες το χρόνο. Δε μπορούμε να μένουμε αμέτοχοι. Σήμερα είναι κάποιος άλλος. Αύριο μπορεί να είμαστε εμείς.
Η ΦΟΕΑ των Ιωαννίνων είναι παρούσα για να λύσει τις τυχόν απορίες σας. Μπορείτε να δώσετε αίμα, εφόσον είστε απόλυτα υγιείς και η ηλικία σας είναι από 18- 62 ετών, κάθε Παρασκευή 11.30-14.00, στα γραφεία της ομάδας απέναντι από τη Λέσχη, σε ένα χώρο φιλικό, οικείο και κατάλληλα διαμορφωμένο. Οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει μέλος στην ομάδα και να προσφέρει εθελοντικά, ακόμα και αν δε δίνει αίμα.
Ενημερωθείτε από τα blogs των διάφορων ομάδων και εάν η πόλη σας δε διαθέτει ομάδα ή σύλλογο προώθησης της εθελοντικής αιμοδοσίας, μπορείτε να απευθυνθείτε στα τοπικά νοσοκομεία.
Μην αφήνετε τη ζωή να περνά, αλλά χαρίστε τη στους γύρω σας. Με δέκα λεπτά από το χρόνο σας, κάνετε κάποιον να χαμογελά. Σήμερα είμαστε όλοι τόσο υποψήφιοι δότες, όσο και υποψήφιοι λήπτες. Σκεφτείτε το!