ενα πρωι...

Ξυπναμε με την ελπιδα οτι η καθε μερα ειναι διαφορετικη και ειναι οντως. Ανοιγουμε το παραθυρο και προσπαθουμε να κανουμε μονο θετικες σκεψεις. Επικεντρωνουμε οι περισσοτεροι σε ενα μονο στοχο: αυτο που μας βασανιζει πιο πολυ. Κι οταν γυρναμε στα σπιτια μας το βραδυ, αυτο μονο σκεφτομαστε: Πετυχε ο στοχος; Αν ναι, ειμαστε ευτυχισμενοι, αν οχι πεφτουμε σε μαυρη καταθλιψη. Κι ομως σκεφτηκαμε ποτε ποσα υπολοιπα καλα μπορει να συνεβησαν κατα τη διαρκεια της μερας; Ποσοι ανθρωποι μας νοιαστηκαν, μας χαμογελασαν, μας μιλησαν ομορφα; Ποσες εμπειριες καινουριες αποκτησαμε; Ειμαστε παντα πλουσιοι κι ας μην το χωραει ο νους μας. Ειναι δυσκολο να πηγαινει το ματι σου μονο στα καλα.Μακαριοι ειναι αυτοι που βλεπουν συνεχεια την ομορφια μες στην ασχημια κι αναλογα την αξιοποιουν για να προστατευσουν τους εαυτους τους. Δε μιλω για φαντασματα. Υπαρχουν κι αυτοι οι ανθρωποι. Ανοιξτε το παραθυρο σας ενα πρωι! Ισως περνουν κατω απο την πορτα σας...!!!