ο γιατρός των φτωχών

Το επάγγελμα του γιατρού τείνει να θεωρείται συχνά κοινωνικό λειτούργημα. Και πώς να μην είναι άλλωστε όταν συνδέεται άμεσα με την ίδια την ανθρώπινη ζωή! Σε πολλές χώρες του κόσμου, οι γιατροί χαίρουν άκρας εκτίμησης και βρίσκονται στην κορυφή της κοινωνικής και οικονομικής κλίμακας. Το ίδιο ισχύει και στην Ελλάδα.
Δυστυχώς, δεν είναι λίγες οι φορές που ακούμε για ανήθικα παραδείγματα γιατρών στη χώρα μας. Τα «φακελάκια», οι αμέλειες και η εκμετάλλευση των αναγκών του ασθενή αποτελούν συχνό φαινόμενο στα δημόσια νοσοκομεία. Δεν είναι λίγες οι φορές που συναντούμε ανθρώπους χωρίς αρχές, ψυχρούς και αμείλικτους επαγγελματίες για τους οποίους το χρήμα έρχεται πρώτο σε σχέση με την ανθρώπινη ζωή και ο όρκος του Ιπποκράτη είναι πλασματικός.
Οι έρευνες και η εμπειρία λένε πως η εκμετάλλευση μεγαλώνει σε τέτοιες περιπτώσεις κατά τη διάρκεια μιας οικονομικής ύφεσης. Προσωπικά, δεν ξέρω αν τα πράγματα έχουν αλλάξει προς το χειρότερο ούτε θα πρέπει να θεωρήσουμε κανόνα μια τέτοια άποψη. Όπως κι αν έχουν τα πράγματα, υπάρχουν πάντα κάποιοι που νοιάζονται για το κοινό καλό και δουλεύουν σκληρά για το πλησίον τους.
Πρόσφατα άκουσα για το Αυξέντιο Καλαγκό, γιατρό από την Κωνσταντινούπολη και ιδρυτή του φιλανθρωπικού ιδρύματος «Καρδιές για όλους». Ο γιατρός και η ομάδα του χειρουργούν καθημερινά φτωχά παιδιά σε διάφορες συνοικίες του κόσμου. Οι εγχειρήσεις γίνονται δωρεάν και ανέρχονται περίπου στις 50 ανά μήνα. Η βάση του είναι στην Υεμένη αλλά προγραμματίζονται συχνά χειρουργεία και σε άλλα μέρη προκειμένου να βοηθηθούν παιδιά με χρόνια προβλήματα που δε μπορούν να μετακινηθούν. Ο τίτλος του «γιατρού των φτωχών παιδιών» του ανήκει δικαιωματικά.
Ας πάρουμε όμως από την αρχή τα πράγματα: ο Αυξέντιος Καλαγκός γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και σπούδασε ιατρική δίπλα σε κορυφαίους δασκάλους όπως ο Μαγκντί Γιακούμπ και ο Αλέξ Καραπντιέ που εκτός από τις γνώσεις τους, του μετέδωσαν επίσης το αίσθημα της αυτοθυσίας, το οποίο ο Καλαγκός ενστερνίστηκε απόλυτα. Τι κι αν διέπρεψε στην Καρδιοχειρουργική Κλινική της Γενεύης, τι κι αν πήρε τη διευθυντική θέση! Τίποτα από όλα αυτά δε συγκρίνεται με το συναίσθημα που δοκιμάζει κάθε φορά όταν σώζει κάποιο άρρωστο παιδί.
Κάθε μήνα σχεδόν ταξιδεύει: Μοζαμβίκη, Αλγερία, Λίβανος, Αίγυπτος, Μαρόκο…. Και τα ταξίδια δε σταματούν ποτέ γιατί ποτέ δεν παύουν να υπάρχουν άρρωστα παιδιά που έχουν την ανάγκη του. Ιδεαλιστής, ρομαντικός, ιδιοφυής; Σίγουρα κατέχει όλες τις παραπάνω ιδιότητες.
«Ο πατέρας μου πάντοτε μου έλεγε να προσπαθήσω να γίνω κάποιος που προσφέρει στους άλλους», εξομολογείται. Έτσι και έγινε. Οι υπηρεσίες του στον τομέα της καρδιοχειρουργικής είναι ανεκτίμητες. Στον ίδιο μάλιστα οφείλεται το πρωτοποριακό αυτό «δαχτυλίδι» που φορούν πολλά παιδιά στον κόσμο και συνεχίζουν να ζουν παρά τις καρδιοπάθειες, από τις οποίες πάσχουν. Το “Kalagos Ring” τοποθετείται στην παιδική καρδιά για την επιδιόρθωση της μιτροειδούς βαλβίδας και με αυτό από το 2005 έως σήμερα σώθηκαν 4.000 παιδιά. Ο γιατρός εκχώρησε τα δικαιώματα στο φιλανθρωπικό του ίδρυμα, για να μετεκπαιδεύσει στη Γενεύη γιατρούς και νοσηλευτές των χωρών του Τρίτου Κόσμου.
Σε συνέντευξή του, έχει περιγράψει τα συναισθήματα που βιώνει μετά από μια επιτυχή επέμβαση αλλά και τις θυσίες που έχει κάνει για να αφοσιωθεί στους ασθενείς του. Οικογένεια, φίλοι και ελεύθερος χρόνος δεν υπάρχουν μπροστά σε μια άρρωστη καρδιά. Όπως και ο ίδιος έχει πει: «Δεν κοιτάζω ποτέ το ρολόι μου. Κανένας επιστήμονας δεν πρέπει ποτέ να μετρά το χρόνο που βρίσκεται μέσα σ’ ένα χειρουργείο.»
Πολλοί τον αποκαλούν «άγιο» και τον ταυτίζουν με τους Άγιους Αναργύρους που φρόντιζαν τους αρρώστους χωρίς χρήματα. Εγώ δε θα χρησιμοποιούσα τη λέξη «άγιος» αλλά λέξεις όπως «αλτρουιστής» και «οραματιστής» γιατί το έργο που προσφέρει απαιτεί κάποιος μα έχει ένα μεγαλόπνοο όραμα και να ονειρεύεται να κάνει καλύτερο τον κόσμο.
Ευχή δική μου είναι να συνεχιστεί το αξιόλογο έργο του γιατρού. Μακάρι να σκορπά χαμόγελα αισιοδοξίας και χαράς στις ταλαιπωρημένες ανθρώπινες ψυχές και να διδάσκει τους γύρω του με το παράδειγμά του.
(το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μαχητής)