Πέμπτη 29 Μαρτίου 2012
Τετάρτη 14 Μαρτίου 2012
Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012
8 μαρτίου του κάθε χρόνου
η 8η Μαρτίου κάθε χρόνου είναι αφιερωμένη στη γυναίκα.Τριαντάφυλλα, χοροί και ομιλίες προς τιμήν της γυναίκας δίνονται κάθε χρόνο με σκοπό να υπογραμμίσουν τη μοναδικότητα της ύπαρξής της στον κόσμο.
Πώς προέκυψε όμως η 8η Μαρτίου;Το 1857 ,για πρώτη φορά στην ιστορία, πραγματοποιείται μαζική απεργία γυναικών που δουλεύουν σε κλωστουφαντουργία στο Σικάγο. Στόχος οι καλύτερες συνθήκες εργασίας και η λήξη της εκμετάλλευσης.
Η πρώτη μέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 και σήμερα γιορτάζεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ με σκοπό την ανάδειξη των γυναικείων προβλημάτων και την επίλυσή τους.
Μπορεί να έχει χάσει το αρχικό πολιτικό της υπόβαθρο ωστόσο παραμένει μια ευκαιρία για την κάθε γυναίκα να αναστοχαστεί την κοινωνική της θέση και τα θέλω της στο περιβάλλον όπου ζει. Το κουράγιο και η αυτοπεποίθηση αποτελούν βασικές επιδιώξεις για όλες τις γυναίκες που παρότι αντιμετωπίζονται ως ασθενές φύλο, αποδεικνύουν καθημερινά την αδάμαστη αντοχή τους.
Πώς προέκυψε όμως η 8η Μαρτίου;Το 1857 ,για πρώτη φορά στην ιστορία, πραγματοποιείται μαζική απεργία γυναικών που δουλεύουν σε κλωστουφαντουργία στο Σικάγο. Στόχος οι καλύτερες συνθήκες εργασίας και η λήξη της εκμετάλλευσης.
Η πρώτη μέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 και σήμερα γιορτάζεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ με σκοπό την ανάδειξη των γυναικείων προβλημάτων και την επίλυσή τους.
Μπορεί να έχει χάσει το αρχικό πολιτικό της υπόβαθρο ωστόσο παραμένει μια ευκαιρία για την κάθε γυναίκα να αναστοχαστεί την κοινωνική της θέση και τα θέλω της στο περιβάλλον όπου ζει. Το κουράγιο και η αυτοπεποίθηση αποτελούν βασικές επιδιώξεις για όλες τις γυναίκες που παρότι αντιμετωπίζονται ως ασθενές φύλο, αποδεικνύουν καθημερινά την αδάμαστη αντοχή τους.
Εμπόριο χωρίς μεσάζοντες
Η κρίση που μαστίζει τη χώρα και συνεχώς αλλάζει την κοινωνία όπως την ξέραμε, φέρνει νέα δεδομένα στον τομέα του εμπορίου. Οι συζητήσεις των τελευταίων ημερών αφορούν το εμπόριο χωρίς μεσάζοντες που ξεκίνησε με το λεγόμενο «Κίνημα της πατάτας» και πρόκειται να εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Το εμπόριο χωρίς μεσάζοντες ή αλλιώς «αλληλέγγυο εμπόριο», όπως το ονομάζουν κάποιοι, προβλέπει την απευθείας διάθεση των προϊόντων από τους παραγωγούς στους καταναλωτές με σκοπό την πώληση του προϊόντος στη χαμηλότερη δυνατή τιμή. Στη συγκεκριμένη μορφή του εμπορίου, δεν παρεμβάλλονται άλλες κερδοσκοπικές εταιρίες (που συνήθως παρεμβάλλονται από τον παραγωγό μέχρι τον καταναλωτή) και γι’ αυτό η τιμή βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα .
Το «Κίνημα της πατάτας» ξεκίνησε από την Κατερίνη και συγκεκριμένα από την «Εθελοντική Ομάδα Δράσης» του νομού Πιερίας. Το εγχείρημα είχε ως αφετηρία το διαδίκτυο και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Οι πατάτες μοιράστηκαν γρήγορα στους έκπληκτους κατοίκους και η συνέχεια ήρθε με διανομή άλλων 70 τόνων πατάτας από το Νευροκόπι.
Μετά την Κατερίνη κι άλλα κινήματα σε Βόλο, Λάρισα, Ημαθία και Κρήτη οργανώθηκαν για να μιμηθούν το παράδειγμα της Κατερίνης. Στο νόημα μπήκε και η Αττική και συγκεκριμένα ο δήμος Παλλήνης. Ο δήμαρχος Παλλήνης δήλωσε στη ΝΕΤ πως ήρθε η ώρα να απλωθεί ένα δίχτυ προστασίας του εισοδήματος που συνεχώς συρρικνώνεται. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η αντιδήμαρχος που δήλωσε ότι ο στόχος της πρωτοβουλίας είναι να ταρακουνηθούν οι μεσάζοντες.
Οι εν λόγω κινήσεις αποτελούν μια πνοή ανακούφισης για τον Έλληνα καταναλωτή που αγκομαχά καθημερινά από το βάρος των τιμών που συνεχώς εκτοξεύονται. Οι πατάτες όμως δε θα είναι το μόνο προϊόν που πρόκειται να διανεμηθεί κατά αυτό τον τρόπο. Σε ηλεκτρονική έρευνα ,όπου οι καταναλωτές ρωτήθηκαν για τα προϊόντα που θα ήθελαν να διανεμηθούν, μίλησαν επίσης για φασόλια, ρύζι, αλεύρι, μακαρόνια, φακές και ρεβίθια. Παράλληλα, οι αντίστοιχες οργανώσεις σε Κρήτη και άλλες περιοχές, μπαίνουν στο δρόμο του εμπορίου χωρίς μεσάζοντες με σταφίδες και ελαιόλαδο.
Πρόκειται για νέο φαινόμενο; Σαφώς και όχι. Το αλληλέγγυο/ εναλλακτικό εμπόριο έχει βρει νωρίτερα και άλλους εκπροσώπους στην Ελλάδα . Τη δεκαετία του 80 είχε ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο ενώ υπάρχουν οργανώσεις που καιρό τώρα υποστηρίζουν αυτή τη μορφή του εμπορίου. Φαεινό παράδειγμα ο «Σπόρος» που δε στοχεύει αποκλειστικά στο κέρδος αλλά την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ παραγωγού και καταναλωτών. Παράλληλα , ελαχιστοποιεί την εκμετάλλευση και την ανωνυμία που διακρίνει το συμβατικό εμπορικό κύκλωμα.
Ο «Σπόρος» πραγματοποιεί συλλογικό εμπόριο στο Βοτανικό και συνεργάζεται με αντίστοιχες ομάδες στην Ελλάδα όπως: «Εμείς και ο κόσμος» στο Ηράκλειο, Terra verde στα Χανιά και «Σ.ΠΑ.ΜΕ.» στη Θεσσαλονίκη. Στο ίδιο πνεύμα, συναναστρέφεται με κοοπερατίβας του εξωτερικού όπως η γερμανική «Café libertad» , El Ceibo της Βολιβίας (από όπου προμηθεύεται και κακάο προς πώληση) Κίνημα των Χωρίς Γη (MST) της Βραζιλίας και το κίνημα των Adivasi της Ινδίας. Από τις παραπάνω συλλογικότητες προμηθεύεται επίσης μαύρο τσάι, καφέ και μάτε που πωλείται χωρίς μεσάζοντες , στα πλαίσια μιας πολιτικής αλληλεγγύης. Το δίκτυο διευρύνεται συνεχώς αποσκοπώντας να ριζώσει για τα καλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Και όπως είδαμε μέχρι στιγμής, φαίνεται να ριζώνει και στην Ελλάδα.
Πολλοί μιλούν για το τέλος των χονδρεμπόρων και στροφή 180 μοιρών στο σκηνικό της αγοράς. Υπάρχει όμως ακόμη και μια μερίδα δύσπιστων που αναρωτιέται αν πρόκειται για ρεύμα των καιρών ή για μια τομή στον τομέα της οικονομίας που θα εδραιωθεί και στο ελληνικό τοπίο. Ειδικότερα, εκφράζονται αμφιβολίες για την ποιότητα των προϊόντων και τον έλεγχο. «Εφόσον πραγματοποιηθεί κάποια δειγματοληψία, θα υπάρξει και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη. Θα πρέπει αν ξέρουμε σε ποιον θα αποδοθεί ευθύνη σε περίπτωση που συμβεί κάτι», δηλώνουν.
Όπως και να έχει όμως, είναι πολύ νωρίς να μιλήσουμε για κάτι μόνιμο. Ο χρόνος θα δείξει αν έχουμε να κάνουμε με ρομαντικά πυροτεχνήματα που γρήγορα θα σβήσουν ή αλλαγές που θα θεμελιώσουν το νέο και θα υιοθετηθούν μακροπρόθεσμα από την ελληνική κοινωνία. Ευχή όλων να μπορέσουμε να ανακάμψουμε ξανά με αξιοπρέπεια και σεβασμό προς το περιβάλλον και τους εαυτούς μας.
(το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μαχητής)
Το εμπόριο χωρίς μεσάζοντες ή αλλιώς «αλληλέγγυο εμπόριο», όπως το ονομάζουν κάποιοι, προβλέπει την απευθείας διάθεση των προϊόντων από τους παραγωγούς στους καταναλωτές με σκοπό την πώληση του προϊόντος στη χαμηλότερη δυνατή τιμή. Στη συγκεκριμένη μορφή του εμπορίου, δεν παρεμβάλλονται άλλες κερδοσκοπικές εταιρίες (που συνήθως παρεμβάλλονται από τον παραγωγό μέχρι τον καταναλωτή) και γι’ αυτό η τιμή βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα .
Το «Κίνημα της πατάτας» ξεκίνησε από την Κατερίνη και συγκεκριμένα από την «Εθελοντική Ομάδα Δράσης» του νομού Πιερίας. Το εγχείρημα είχε ως αφετηρία το διαδίκτυο και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Οι πατάτες μοιράστηκαν γρήγορα στους έκπληκτους κατοίκους και η συνέχεια ήρθε με διανομή άλλων 70 τόνων πατάτας από το Νευροκόπι.
Μετά την Κατερίνη κι άλλα κινήματα σε Βόλο, Λάρισα, Ημαθία και Κρήτη οργανώθηκαν για να μιμηθούν το παράδειγμα της Κατερίνης. Στο νόημα μπήκε και η Αττική και συγκεκριμένα ο δήμος Παλλήνης. Ο δήμαρχος Παλλήνης δήλωσε στη ΝΕΤ πως ήρθε η ώρα να απλωθεί ένα δίχτυ προστασίας του εισοδήματος που συνεχώς συρρικνώνεται. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η αντιδήμαρχος που δήλωσε ότι ο στόχος της πρωτοβουλίας είναι να ταρακουνηθούν οι μεσάζοντες.
Οι εν λόγω κινήσεις αποτελούν μια πνοή ανακούφισης για τον Έλληνα καταναλωτή που αγκομαχά καθημερινά από το βάρος των τιμών που συνεχώς εκτοξεύονται. Οι πατάτες όμως δε θα είναι το μόνο προϊόν που πρόκειται να διανεμηθεί κατά αυτό τον τρόπο. Σε ηλεκτρονική έρευνα ,όπου οι καταναλωτές ρωτήθηκαν για τα προϊόντα που θα ήθελαν να διανεμηθούν, μίλησαν επίσης για φασόλια, ρύζι, αλεύρι, μακαρόνια, φακές και ρεβίθια. Παράλληλα, οι αντίστοιχες οργανώσεις σε Κρήτη και άλλες περιοχές, μπαίνουν στο δρόμο του εμπορίου χωρίς μεσάζοντες με σταφίδες και ελαιόλαδο.
Πρόκειται για νέο φαινόμενο; Σαφώς και όχι. Το αλληλέγγυο/ εναλλακτικό εμπόριο έχει βρει νωρίτερα και άλλους εκπροσώπους στην Ελλάδα . Τη δεκαετία του 80 είχε ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο ενώ υπάρχουν οργανώσεις που καιρό τώρα υποστηρίζουν αυτή τη μορφή του εμπορίου. Φαεινό παράδειγμα ο «Σπόρος» που δε στοχεύει αποκλειστικά στο κέρδος αλλά την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ παραγωγού και καταναλωτών. Παράλληλα , ελαχιστοποιεί την εκμετάλλευση και την ανωνυμία που διακρίνει το συμβατικό εμπορικό κύκλωμα.
Ο «Σπόρος» πραγματοποιεί συλλογικό εμπόριο στο Βοτανικό και συνεργάζεται με αντίστοιχες ομάδες στην Ελλάδα όπως: «Εμείς και ο κόσμος» στο Ηράκλειο, Terra verde στα Χανιά και «Σ.ΠΑ.ΜΕ.» στη Θεσσαλονίκη. Στο ίδιο πνεύμα, συναναστρέφεται με κοοπερατίβας του εξωτερικού όπως η γερμανική «Café libertad» , El Ceibo της Βολιβίας (από όπου προμηθεύεται και κακάο προς πώληση) Κίνημα των Χωρίς Γη (MST) της Βραζιλίας και το κίνημα των Adivasi της Ινδίας. Από τις παραπάνω συλλογικότητες προμηθεύεται επίσης μαύρο τσάι, καφέ και μάτε που πωλείται χωρίς μεσάζοντες , στα πλαίσια μιας πολιτικής αλληλεγγύης. Το δίκτυο διευρύνεται συνεχώς αποσκοπώντας να ριζώσει για τα καλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Και όπως είδαμε μέχρι στιγμής, φαίνεται να ριζώνει και στην Ελλάδα.
Πολλοί μιλούν για το τέλος των χονδρεμπόρων και στροφή 180 μοιρών στο σκηνικό της αγοράς. Υπάρχει όμως ακόμη και μια μερίδα δύσπιστων που αναρωτιέται αν πρόκειται για ρεύμα των καιρών ή για μια τομή στον τομέα της οικονομίας που θα εδραιωθεί και στο ελληνικό τοπίο. Ειδικότερα, εκφράζονται αμφιβολίες για την ποιότητα των προϊόντων και τον έλεγχο. «Εφόσον πραγματοποιηθεί κάποια δειγματοληψία, θα υπάρξει και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη. Θα πρέπει αν ξέρουμε σε ποιον θα αποδοθεί ευθύνη σε περίπτωση που συμβεί κάτι», δηλώνουν.
Όπως και να έχει όμως, είναι πολύ νωρίς να μιλήσουμε για κάτι μόνιμο. Ο χρόνος θα δείξει αν έχουμε να κάνουμε με ρομαντικά πυροτεχνήματα που γρήγορα θα σβήσουν ή αλλαγές που θα θεμελιώσουν το νέο και θα υιοθετηθούν μακροπρόθεσμα από την ελληνική κοινωνία. Ευχή όλων να μπορέσουμε να ανακάμψουμε ξανά με αξιοπρέπεια και σεβασμό προς το περιβάλλον και τους εαυτούς μας.
(το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μαχητής)
Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012
Πέμπτη 1 Μαρτίου 2012
Αντίο στο Βασίλη Τσιβιλίκα
Έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος Βασίλης Τσιβιλίκας. Το ελληνικό θέατρο έχασε ένα μεγάλο καλλιτέχνη και ένα σπουδαίο άνθρωπο. Με μεγάλη καριέρα και πλάι σε κορυφαίους ηθοποιούς όπως η Ρένα Βλαχοπούλου, "έφυγε" αφήνοντας τις καλύτερες αναμνήσεις, χωρίς ποτέ να δώσει το παραμικρό δικαίωμα για σχόλια. Προσωπικά τον είχα απολαύσει στο "Φιλάργυρο" του Μολιέρου και ομολογώ πως ήταν ιδιαίτερα ταλαντούχος, σκορπώντας γέλια χωρίς σταματημό στους θεατές. σίγουρα όμως τον θυμόμαστε και από το "η Ρένα είναι οφσάιντ", "Η θεία μου η χίπισσα", "ζητείται επειγόντως γαμπρός" κ.α.
Το τελευταίο αντίο θα δοθεί αύριο Παρασκευή στις 15:00 στο νεκροταφείο Αμαρουσίου
Επαναστάτες νέας γενιάς
Κάποτε οι επαναστάσεις ξεκινούσαν με προκηρύξεις, ο κόσμος έβγαινε στους δρόμους, φώναζε, χειρονομούσε και πραγματοποιούσε καθιστικές διαμαρτυρίες. Σήμερα, τα πρωτεία ανήκουν στο διαδίκτυο απ’ όπου ξεκινούν παντός τύπου εκδηλώσεις και ποικίλες δράσεις ακτιβισμού. Γενικά, το να εκδηλώσει κάποιος το θυμό/την αγανάκτηση/ την επιθυμία για αλλαγή μεταφραζόταν και μεταφράζεται με πολλούς τρόπους.
Πρόσφατο παράδειγμα οι Anonymous. (Πολλοί βέβαια θα με αμφισβητήσουν ως προς τον ορισμό «επαναστάτης», «ακτιβιστής» αλλά αυτό υπόκειται στην κρίση του καθενός και δε μπορώ να το πραγματευτώ). Οι επανειλημμένες «επισκέψεις» τους στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης έφεραν μια κάποια αναστάτωση στα ήδη ταραγμένα νερά της Επικαιρότητας. Με βασικό σύνθημα: « Η Ελλάδα είναι η χώρα της δημοκρατίας και εσείς σκοτώσατε τη δημοκρατία», επιτέθηκαν εναντίον των Ελλήνων πολιτικών και δήλωσαν τη συμπαράστασή τους προς τους Έλληνες πολίτες.
Ανάλογο κλίμα συμπαράστασης επικρατεί και σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Απανωτές εκδηλώσεις σε Γαλλία, Αγγλία, Ισπανία, Γερμανία αλλά και στην Αμερική, έδειξαν περίτρανα πως οι Έλληνες δε θεωρούνται ο τελευταίος τροχός της αμάξης αλλά πιόνια ενός συστήματος που καταρρέει και παρασέρνει στο διάβα του χώρες και υπολήψεις ανθρώπων. Μέσα στο γενικό ρεύμα και το «ξεσκαρτάρισμα» κρίνονται πολλά και αναδεικνύονται οι πραγματικοί αίτιοι των καταστάσεων. (Ή τουλάχιστον έτσι ελπίζουμε.)
Πώς γίνεται όμως ενώ τόσο καιρό μας λοιδορούσαν, τώρα να μας υποστηρίζουν; Τι άλλαξε ξαφνικά; Μας λυπήθηκαν; Τίποτα από όλα αυτά. Οι τελευταίες μέρες υπογραμμίζουν τη δύναμη των ΜΜΕ ενημέρωσης που προέβαλλαν για μεγάλο χρονικό διάστημα μονόπλευρες εικόνες τύπου «Η Ευρώπη γελά με την Ελλάδα, οι Ευρωπαίοι μας βρίζουν» και άλλα τινά. Δεν ξέρω αν το κλίμα μεταλλάχθηκε τώρα. Προσωπικά μου φαίνεται αφελές να πιστέψω κάτι τέτοιο. Μήπως ξαφνικά καταλάβαμε όλοι ότι ο τροχός γυρίζει και στη θέση του Έλληνα αύριο μπορεί να είναι κάποιος άλλος;
Βέβαια δεν είναι όλοι με το μέρος των Ελλήνων και σίγουρα είναι τιμιότερο το να λέει κάποιος τη γνώμη του ευθέως από το να κρύβεται πίσω από μάσκες και κουκούλες. Δεν υπονοώ κάτι. Για τους Anonymous μιλάω πάλι (μάσκες) και για τους γνωστούς- άγνωστους που πρωταγωνίστησαν ξανά αυτές τις μέρες στις μελανές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας. Εδώ θα είμαι κάπως δογματική και ίσως αφαιρετική. Επαναστάτες δεν είναι αυτοί που καίνε και ρημάζουν περιουσίες με το έτσι θέλω. Όταν πλήγεται το βιος και η καθημερινότητα του διπλανού μας, η πράξη μας απαξιώνεται αυτόματα. Πόσο μάλλον όταν στοχεύει στο χάος και όχι στη βελτίωση της κατάστασης. Τρόμος και αποκαΐδια δεν ωφέλησαν ποτέ πραγματικά.
Υπάρχουν όμως κι αυτοί οι διαδηλωτές που πραγματικά παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο με όπλο το κουράγιο και τα ιδανικά τους. Είναι Έλληνες αλλά και ξένοι που προσπαθούν να υψώσουν τη φωνή τους για να ακουστούν πιο δυνατά στη «βαρύκοη» εξουσία της χώρας τους. Το «Είμαστε όλοι Έλληνες», ηχεί αρκετά συγκινητικό όπως τα συρτάκια κάτω από τον πύργο του Άιφελ. Το θέμα είναι πόσο σωστοί Έλληνες είμαστε όλοι μας σήμερα και πόσο σωστοί υπήρξαμε τα τελευταία χρόνια κι αυτό αξίζει να το σκεφτούμε καλά.
Στις δυσκολίες φαίνονται οι ήρωες, έτσι λένε….. Ήρωας είναι και ο απλός πολίτης που επιβιώνει με αξιοπρέπεια αλλά και ο ηγέτης που σηκώνει στις πλάτες του την ιστορία. Όπως και να έχουν τα πράγματα, οι συνθήκες είναι που αναδεικνύουν τους ανθρώπους. Ας είμαστε μόνο λίγο προσεκτικοί γιατί κυκλοφορούν πολλοί παραπλανητικοί Ρομπέν των δασών εκεί έξω και άλλοι τόσοι «Ελληνάρες» που ακόμα δε μπόρεσαν να αλλάξουν. «Ας γίνουμε εμείς η αλλαγή που θέλουμε να δούμε» και όπως είπε ο διανοητής Στέλιος Ράμφος «μακάρι οι φωτιές που έρχονται να σβήσουν με νερό και όχι με αίμα».
(το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ομάδα Μαχητής)
Πρόσφατο παράδειγμα οι Anonymous. (Πολλοί βέβαια θα με αμφισβητήσουν ως προς τον ορισμό «επαναστάτης», «ακτιβιστής» αλλά αυτό υπόκειται στην κρίση του καθενός και δε μπορώ να το πραγματευτώ). Οι επανειλημμένες «επισκέψεις» τους στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης έφεραν μια κάποια αναστάτωση στα ήδη ταραγμένα νερά της Επικαιρότητας. Με βασικό σύνθημα: « Η Ελλάδα είναι η χώρα της δημοκρατίας και εσείς σκοτώσατε τη δημοκρατία», επιτέθηκαν εναντίον των Ελλήνων πολιτικών και δήλωσαν τη συμπαράστασή τους προς τους Έλληνες πολίτες.
Ανάλογο κλίμα συμπαράστασης επικρατεί και σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Απανωτές εκδηλώσεις σε Γαλλία, Αγγλία, Ισπανία, Γερμανία αλλά και στην Αμερική, έδειξαν περίτρανα πως οι Έλληνες δε θεωρούνται ο τελευταίος τροχός της αμάξης αλλά πιόνια ενός συστήματος που καταρρέει και παρασέρνει στο διάβα του χώρες και υπολήψεις ανθρώπων. Μέσα στο γενικό ρεύμα και το «ξεσκαρτάρισμα» κρίνονται πολλά και αναδεικνύονται οι πραγματικοί αίτιοι των καταστάσεων. (Ή τουλάχιστον έτσι ελπίζουμε.)
Πώς γίνεται όμως ενώ τόσο καιρό μας λοιδορούσαν, τώρα να μας υποστηρίζουν; Τι άλλαξε ξαφνικά; Μας λυπήθηκαν; Τίποτα από όλα αυτά. Οι τελευταίες μέρες υπογραμμίζουν τη δύναμη των ΜΜΕ ενημέρωσης που προέβαλλαν για μεγάλο χρονικό διάστημα μονόπλευρες εικόνες τύπου «Η Ευρώπη γελά με την Ελλάδα, οι Ευρωπαίοι μας βρίζουν» και άλλα τινά. Δεν ξέρω αν το κλίμα μεταλλάχθηκε τώρα. Προσωπικά μου φαίνεται αφελές να πιστέψω κάτι τέτοιο. Μήπως ξαφνικά καταλάβαμε όλοι ότι ο τροχός γυρίζει και στη θέση του Έλληνα αύριο μπορεί να είναι κάποιος άλλος;
Βέβαια δεν είναι όλοι με το μέρος των Ελλήνων και σίγουρα είναι τιμιότερο το να λέει κάποιος τη γνώμη του ευθέως από το να κρύβεται πίσω από μάσκες και κουκούλες. Δεν υπονοώ κάτι. Για τους Anonymous μιλάω πάλι (μάσκες) και για τους γνωστούς- άγνωστους που πρωταγωνίστησαν ξανά αυτές τις μέρες στις μελανές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας. Εδώ θα είμαι κάπως δογματική και ίσως αφαιρετική. Επαναστάτες δεν είναι αυτοί που καίνε και ρημάζουν περιουσίες με το έτσι θέλω. Όταν πλήγεται το βιος και η καθημερινότητα του διπλανού μας, η πράξη μας απαξιώνεται αυτόματα. Πόσο μάλλον όταν στοχεύει στο χάος και όχι στη βελτίωση της κατάστασης. Τρόμος και αποκαΐδια δεν ωφέλησαν ποτέ πραγματικά.
Υπάρχουν όμως κι αυτοί οι διαδηλωτές που πραγματικά παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο με όπλο το κουράγιο και τα ιδανικά τους. Είναι Έλληνες αλλά και ξένοι που προσπαθούν να υψώσουν τη φωνή τους για να ακουστούν πιο δυνατά στη «βαρύκοη» εξουσία της χώρας τους. Το «Είμαστε όλοι Έλληνες», ηχεί αρκετά συγκινητικό όπως τα συρτάκια κάτω από τον πύργο του Άιφελ. Το θέμα είναι πόσο σωστοί Έλληνες είμαστε όλοι μας σήμερα και πόσο σωστοί υπήρξαμε τα τελευταία χρόνια κι αυτό αξίζει να το σκεφτούμε καλά.
Στις δυσκολίες φαίνονται οι ήρωες, έτσι λένε….. Ήρωας είναι και ο απλός πολίτης που επιβιώνει με αξιοπρέπεια αλλά και ο ηγέτης που σηκώνει στις πλάτες του την ιστορία. Όπως και να έχουν τα πράγματα, οι συνθήκες είναι που αναδεικνύουν τους ανθρώπους. Ας είμαστε μόνο λίγο προσεκτικοί γιατί κυκλοφορούν πολλοί παραπλανητικοί Ρομπέν των δασών εκεί έξω και άλλοι τόσοι «Ελληνάρες» που ακόμα δε μπόρεσαν να αλλάξουν. «Ας γίνουμε εμείς η αλλαγή που θέλουμε να δούμε» και όπως είπε ο διανοητής Στέλιος Ράμφος «μακάρι οι φωτιές που έρχονται να σβήσουν με νερό και όχι με αίμα».
(το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ομάδα Μαχητής)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)